Polimery – „sztuczny” problem czy innowacja?
Polimery amfifilowe (liniowe vs szczepione), które są funkcjonalizowane jednostkami choliny z przeciwjonem farmaceutycznym, są obiecującymi nośnikami substancji bioaktywnych i zwiększają kontrolę ich uwalniania bez przekroczenia progu toksyczności. Parametry strukturalne są kluczowe w sterowaniu właściwościami dostarczania z uwzględnieniem oddziaływań polimer-lek i pomiędzy cząsteczkami leku. Efekt terapeutyczny może być wzmocniony przez wprowadzenie drugiego leku w formie anionu lub w wyniku enkapsulacji, wpływając na względne szybkości współuwalniania (symultaniczne vs sekwencyjne). Wybór leków przeciwbakteryjnych był ukierunkowany na układy skojarzone antybiotyków i leków przeciwgruźliczych. Aktywność biologiczna choliny, w tym biokompatybilność, niska cytotoksyczność i bardzo dobra rozpuszczalność w wodzie, była także charakterystyczna dla otrzymanych polimerów. Układy polimerów cholinowych wykazały selektywne działanie bez wpływu na żywotność normalnych komórek (NHDF, BEAS-2B) i efekt toksyczny wobec nowotworowych linii komórkowych (A549, H1299), co zwiększa możliwości ich stosowania w leczeniu chorób płuc i górnych dróg oddechowych.
Synteza polimerów cholinowych poprzez różne strategie wprowadzania leku